Deze maand wonen wij al weer 5 jaar in ons huisje in Groningen.
Geboren en getogen in de Alblasserwaard was het een hele stap om naar de provincie Groningen te verhuizen.
Ver weg van je familie en de zo vertrouwde omgeving.
Het eerste jaar was zwaar, vreselijk heimwee gehad en vele malen gedacht waar zijn we aan begonnen.
Gelukkig verdween de heimwee en begon het genieten.
Wauw wat wonen wij hier mooi!, in ons vorige huisje keken we voor tegen huizen aan, achter en aan de zijkanten, hier kijken we over velden en zien we de hazen en soms een ree bijna in onze achtertuin.
Buren hebben we niet en dat is ook een heerlijkheid gewoon doen wat je wilt niemand die het hoort als de muziek hard staat of dat je om 07.00 s,ochtends aan het stofzuigen bent.
De teckels hebben het hier ook super, een grote tuin van 1500 m2 en dus alle ruimte om te spelen en rennen en daar hebben we het ook voor gedaan voor onze teckels.
Onze teckels betekenen heel veel zo niet alles voor ons en daar hebben we heel veel voor over maar we krijgen er ook heel veel voor terug.
Zo veel liefde als je,je eens verdrietig voelt dan voelen ze dat heel goed aan en als je blij bent dan zijn ze blij voor jou en wat is het een rijkdom als je s,avonds in de huiskamer zit en al die tevreden teckeltjes heerlijk ziet liggen dan voelen wij ons de koning te rijk.
Laat de mensen maar praten van die lui zijn gek met al die honden het stoort ons niks,wij zijn gelukkig !
Gelukkig in ons huisje op het Groninger platteland en terug willen naar de Alblasserwaard, naar het Westen. neeeeeee echt niet ;-)
